Να θυμάσαι πάντοτε, ότι το σήμερα είναι δικό σου, το αύριο είναι στο χέρι του Θεού. Και Εκείνος που σου έδωσε το πρωί, δεν σου υπόσχεται και το βράδυ. Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης
Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2012
Σάββατο 10 Νοεμβρίου 2012
ΔΥΝΑΜΕΙΣ
Μαύρη μαγεία, άσπρη μαγεία, σατανισμός. Χιλιάδες άνθρωποι και δυστυχώς παιδιά έφηβε πέφτουν στα δίχτυα του πονηρού....μα γιατί το κάνου αυτό; Αυτοί θα καίγονται στην κόλαση, γιατί θέλουν να παίρνουν και άλλους μαζί τους στην κολαση. Η πίστη των γονέων που χάνου τα παιδιά τους.Είναι δισεκατομμύρια πιο δυνατή από την δύναμη που έχει ο σατανάς. Οι γονείς πρέπει να το καταλαβαίνουν έγκαιρα και να έχουν την δυνατότητα να αντιδράσουν ανάλογα. Πολα παιδιά επηρεάζονται από παρέες ; ή και από την περιέργεια τους. Λένε ότι ''θα πάω να δω μόνο τι γίνετε εκεί ε'! και τι έγινε; τι μπορώ να πάθω;'' Δυστυχώς δεν καταλαβαίνουν πως αν πάνε, το ρεύμα θα τους παρασύρει , θα τους κάνει ναυαγούς σε ένα δικό τους νησί γεμάτο μοναξιά απογοήτευση, ένα νησί γεμάτο θλίψη. ΑΣ ΜΗΝ ΓΊΝΕΙ ΑΥΤΌ ΠΟΤΈ ΑΥΤΌ.Ας ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΟΎΜΕ για τα παιδιά που έχουν χαθεί και που χάνονται καθημερινά.
Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012
ΦΥΛΑΧΤΑ
ΦΥΛΑΧΤΑ
''Φορούν οί καημένοι άνθρωποι κάτι τέτοια φυλαχτά, δήθεν γιά νά βοηθηθούν, καί ταλαιπωρούνται. Αυτά πρέπει νά τά κάψουν καί νά παραχώσουν τήν στάχτη ή νά τά πετάξουν στήν θάλασσα καί νά πάνε νά εξομολογηθούν. Έτσι μό
νον ελευθερώνονται. Είχε έρθει στο Καλύβι ένας νεαρός πού είχε πολλά προβλήματα καί βασανιζόταν σωματικά καί ψυχικά πάνω άπό τέσσερα χρόνια. Ζούσε αμαρτωλή ζωή καί τόν τελευταίο καιρό είχε κλεισθή στο σπίτι του δεν ήθελε νά βλέπη άνθρωπο. Δυο φίλοι του, πού έρχονταν τακτικά στο Αγιον Όρος, τόν έπεισαν μετά άπό πολλές δυσκολίες νά τόν πάρουν μαζί τους στό Όρος,
μέ σκοπό νά τόν φέρουν στό Καλύβι. Στήν διαδρομή άπό τήν Ούρανούπολη μέχρι τήν Δάφνη, κάθε φορά πού τό καράβι έπιανε σέ σκάλα μοναστηριού, ό νεαρός σωριαζόταν
κάτω. Οί φίλοι του μέ τούς πατέρες πού ήταν στο καράβι προσπαθούσαν νά τόν συνεφέρουν λέγοντας τήν ευχή. Μέ πολλή δυσκολία έφθασαν στο Καλύβι. Ό καημένος μού άνοιξε
τήν καρδιά του, μού μίλησε γιά τήν ζωή του. Είδα ότι βασανιζόταν άπό κάποια δαιμονική επήρεια. Τού είπα νά πάη νά έξομολογηθή εκεί σέ έναν πνευματικό, νά κάνη ό,τι τού πή, καί θά γίνη καλά. Πράγματι πήγε καί εξομολογήθηκε. Όταν μπήκαν στο καράβι, γιά νά επιστρέψουν, είπε στους φίλους του ότι ό πνευματικός τοϋ είπε νά πετάξη στήν θάλασσα τό φυλαχτό πού τοϋ είχε δώσει κάποιος γνωστός του καί τό φορούσε επάνω του, αλλά τού
ήταν αδύνατο νά τό κάνη. Όσο κι αν οί φίλοι του τόν παρακαλούσαν νά σηκωθή νά τό πετάξη, εκείνος έμενε σάν άγαλμα. Δεν μπορούσε νά σηκωθή άπό τό κάθισμα. Τότε τόν
έπιασαν καί μέ πολύ κόπο τόν έβγαλαν έξω στο κατάστρωμα. Μέ τήν βοήθεια τους ό νεαρός κατάφερε νά βγάλη τό φυλαχτό καί νά τό άφήση νά πέση στήν θάλασσα, γιατί δέν είχε τήν δύναμη νά τό πετάξη. Αμέσως αισθάνθηκε νά έλευθερώνωνται τά χέρια του καί τό ταλαιπωρημένο σώμα του απέκτησε δύναμη. Άρχισε άπό τήν χαρά του νά χοροπηδά στον διάδρομο γεμάτος ζωντάνια καί νά δοκιμάζη τήν δύναμη τών χεριών του στά σίδερα καί
στά τοιχώματα τοϋ πλοίου''.
μέ σκοπό νά τόν φέρουν στό Καλύβι. Στήν διαδρομή άπό τήν Ούρανούπολη μέχρι τήν Δάφνη, κάθε φορά πού τό καράβι έπιανε σέ σκάλα μοναστηριού, ό νεαρός σωριαζόταν
κάτω. Οί φίλοι του μέ τούς πατέρες πού ήταν στο καράβι προσπαθούσαν νά τόν συνεφέρουν λέγοντας τήν ευχή. Μέ πολλή δυσκολία έφθασαν στο Καλύβι. Ό καημένος μού άνοιξε
τήν καρδιά του, μού μίλησε γιά τήν ζωή του. Είδα ότι βασανιζόταν άπό κάποια δαιμονική επήρεια. Τού είπα νά πάη νά έξομολογηθή εκεί σέ έναν πνευματικό, νά κάνη ό,τι τού πή, καί θά γίνη καλά. Πράγματι πήγε καί εξομολογήθηκε. Όταν μπήκαν στο καράβι, γιά νά επιστρέψουν, είπε στους φίλους του ότι ό πνευματικός τοϋ είπε νά πετάξη στήν θάλασσα τό φυλαχτό πού τοϋ είχε δώσει κάποιος γνωστός του καί τό φορούσε επάνω του, αλλά τού
ήταν αδύνατο νά τό κάνη. Όσο κι αν οί φίλοι του τόν παρακαλούσαν νά σηκωθή νά τό πετάξη, εκείνος έμενε σάν άγαλμα. Δεν μπορούσε νά σηκωθή άπό τό κάθισμα. Τότε τόν
έπιασαν καί μέ πολύ κόπο τόν έβγαλαν έξω στο κατάστρωμα. Μέ τήν βοήθεια τους ό νεαρός κατάφερε νά βγάλη τό φυλαχτό καί νά τό άφήση νά πέση στήν θάλασσα, γιατί δέν είχε τήν δύναμη νά τό πετάξη. Αμέσως αισθάνθηκε νά έλευθερώνωνται τά χέρια του καί τό ταλαιπωρημένο σώμα του απέκτησε δύναμη. Άρχισε άπό τήν χαρά του νά χοροπηδά στον διάδρομο γεμάτος ζωντάνια καί νά δοκιμάζη τήν δύναμη τών χεριών του στά σίδερα καί
στά τοιχώματα τοϋ πλοίου''.
Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012
Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2012
Η ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΜΟΝΗ
Η ζωή χωρίς αναμονή
Η ζωή χωρίς αναμονή δεν είναι ζωή, είναι θάνατος. Οι άνθρωποι δεν αντέχουν όλοι την αναμονή, δεν αντέχουν όλοι να ονειρεύονται. Λένε: "Μα γέρασα πια! Τα έκανα και τα έπαθα όλα! Κουράστηκα. Βαριέμαι. Δε μ'αρέσει να περιμένω, δεν έχω υπομονή. Δεν πιστεύω άλλο πως θα έρθει ό,τι περιμένω... Δε θέλω πια την αγωνία του να περιμένω..."
Ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Όμως, ζωή χωρίς αναμονή είναι θάνατος. Δεν υπάρχει καλύτερο γιατρικό από το να έχεις κάτι να περιμένεις, να ονειρεύεσαι, να σχεδιάζεις, προκειμένου να καταπολεμήσεις τη θλίψη και την κατάθλιψη, την εξάρτηση, την κόπωση, την αδράνεια, το κενό.
απόσπασμα απ'το βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη "Χορός μεταμφιεσμένων", εκδ.Ψυχογιός
Αναρτήθηκε από Σεβάχ ο Θαλασσινός στις
Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2012
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ
"Στην εποχή μας, δυστυχώς η λογική κλόνισε την πίστη και γέμισε
τις ψυχές με αμφιβολίες. Έτσι, επόμενο είναι να στερούμαστε τα
θαύματα, γιατί το θαύμα ζείται και δεν εξηγείται''.
ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ
ΠΗΓΗ : https://www.facebook.com/pages/%CE%93%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%A3-%CE%A0%CE%91%CE%99%CE%A3%CE%99%CE%9F%CE%A3/165502966846659
"Στην εποχή μας, δυστυχώς η λογική κλόνισε την πίστη και γέμισε
τις ψυχές με αμφιβολίες. Έτσι, επόμενο είναι να στερούμαστε τα
θαύματα, γιατί το θαύμα ζείται και δεν εξηγείται''.
ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ
ΠΗΓΗ : https://www.facebook.com/pages/%CE%93%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%A3-%CE%A0%CE%91%CE%99%CE%A3%CE%99%CE%9F%CE%A3/165502966846659
Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2012
ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ
Πορφυρίας Μοναχής
Θα σας διηγηθώ ένα περιστατικό για να δείτε τι κακό μπορεί να κάνει η προσκόλληση στο χρήμα. Αυτό συνέβη σε μια ξένη χώρα. Το γεγονός αυτό το έζησε και μου του διηγήθηκε στο ταξί μία κυρία.
Οδηγώντας σε μία μεγάλη λεωφόρο, μπροστά στα μάτια της έγινε ένα τροχαίο ατύχημα, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά ένας νέος. Με τη βοήθεια κάποιων ανθρώπων, έβαλαν στο αυτοκίνητο της κυρίας, που ήταν παρούσα στο συμβάν του ατυχήματος, το τραυματισμένο παλικάρι. Ο νέος ήτανε περίπου 20 ετών και η κυρία ανέλαβε να τον μεταφέρει στο εφημερεύον Νοσοκομείο.
Το παλικάρι αιμοραγούσε, η κυρία έφτασε στο νοσοκομείο, όσο πιο γρήγορα μπορούσε, οι τραυματιοφορείς της βάρδιας το πήραν μέσα. Μπήκε μαζί και η κυρία να μάθει ποιος είναι και να ειδοποιήσει τους συγγενείς του.
Οι γιατροί της βάρδιας διέγνωσαν πως έπρεπε να μπει επειγόντως στο χειρουργείο. Ειδοποίησαν τον χειρουργό. Ο χειρουργός όμως για να τον χειρουργήσει ήθελε 1.000 δολάρια. Το είπαν στην κυρία. Η κυρία τους είπε τι ακριβώς συνέβει και πως δεν γνωρίζει το παλικάρι. Εξήγησαν στο χειρουργό τι συνέβη...όμως εκείνος ανένδοτος, ήθελε τα χρήματα. Η κυρία βλέποντας το παλικάρι να αργοπεθαίνει από αιμοραγία, τους είπε: "Ξεκινήστε να το σώσεται το παιδί και πάω να σας φέρω τα χρήματα"...
Η κυρία πράγματι έφερε τα χρήματα και τότε ήρθε ο γιατρός. Όμως...τί τραγική ειρωνεία;;; Τί οδυνηρό παιχνίδι του φύλαξε αυτή τη νύχτα, του χειρουργού, η Αγάπη του για το Χρήμα !!!
Με το που είδε το παλικάρι, έμεινε ακίνητος, κιτρίνισε, άσπρισε, πήρε το χρώμα του νεκρού...
Πέφτει πάνω στο παλικάρι ουρλάζοντας..."Παιδί μου!!!" Και το παιδί είπε τις τελευταίες του λέξεις: "Με σκότωσες πατέρα!" και...ξεψύχησε...
Η κυρία συγκλονισμένη από αυτο το συμβάν, πέταξε τα χρήματα στο πρόσωπο του πατέρα-φονιά λέγοντας του: "Πάρτα να κάνεις την κηδεία του παιδιού σου!" Σημειοτέον πως τον είχε έναν... ο γιατρός δεν είχε άλλο παιδί...
Αυτό κάνει το χρήμα και η φιλαργυρία...σκοτώνει ανθρώπους...σκοτώνει ψυχές...
Από το βιβλίο "Ταξιδεύοντας στα Τείχη της Πόλης" σελ. 151-152.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



